Select Page

تندیس فردوسی

(مجسّمه ی فردوسی در رُم)

The Statue of Ferdowsi

 

نشانه ها:

 

جنس: مرمر سفید

بلندی: 85/1 متر

تندیس ساز: ابوالحسن صدیقی

مکان: ایتالیا – رُم – پارک ویلا بورگزه – میدان فردوسی

 

زمینه ساخت تندیس فردوسی – در رُم –  چیست؟

 

 

 

فکر برپایی این تندیس را علی اصغر حکمت شیرازی در خاطرات روز 29 خرداد 1329 خود چنین

می نویسد:

… بعد از ساعتی به منزل مراجعت کردیم. در سر راه در یکی از میدان های کوچک ویلابورگز، محل زیبایی

که به نام فردوسی موسوم است به پیاتزا فردوسی قدری گردش کرده، تصمیم گرفتم که انشاالله اعتباری برای

سفارت ایران بفرستم تا مجسّمه ی فردوسی را در آن جا نصب نمایند…

او ادامه و خاطرات روز 25 مرداد 1329 خود می نویسد:

… با علی منصور راجع به نصب مجسّمه ی فردوسی در رُم صحبت کردم.

می گفت: در نظر دارم مجسُمه را در ایران بدهم درست کنند.

گفتم: کار پُرخرج و بی فایده ای است و در برابر آرتیست های شهیر این شهر اسباب افتضاح و سرشکستگی

خواهد بود، بهتر است در همین جا بدهید از روی مجسسمه ی فردوسی درست کنند و در میدان فردوسی در

ویلابورگز نصب کنند و ممکن است که از انجمن آثار ملی هم کمک شود …

حکمت در مهر 1337 سرگرم فراهم کردن سخنرانی ای بود که در هنگام افتتاح تندیس فردوسی در رُم می باید

ایراد می کرد … و در روز 17 مهر 1337 برابر با 9 اکتبر 1958 در رم با آقای آبوالحسن صدیقی

– مجسّمه ساز – که از دوستان قدیم او بود، مهمان نصرالله فلسفی – رایزن فرهنگی ایران در رم – بود و در

این باره می نویسد:

بعد از ناهار به آتلیه آقای صدیقی رفتیم، مجسُمه ی فردوسی را که از مرمر سفید ساخته اند که به شهر رُم

اهدا شود، مشاهده کردیم. بسیار خوب و زیبا تهیه شده است.

گوستینوس آمبروزی – مجسمه ساز ایتالیایی – با دیدن این تندیس چنان تحت تأثیر قرار گرفت که در دفتر

یادبود نوشت: دنیا بداند، من خالق مجسُمه ی فردوسی را میکل آنژ ثانی شرق شناختم. میگل آنژ بار دیگر در

مشرق زمین زاده شده است.