Select Page

علی، ای همای رحمت!

متن ترانه:

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

 ناشناسی که به تاریکی شب، می برد شام یتیمان عرب

پادشاهی که به شب، برقع پوش، می کشد بار گدایان بر دوش

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین، به علی شناختم من، به خدا، قسّم، خدا را

به علی شناختم من، به خدا، قسّم، خدا را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه ی هما را

 به خدا که در دو عالم، اثر از فنا نماند، چو علی گرفته باشد، سر چشمه ی بقا را

به خدا که در دو عالم، اثر از فنا نماند، چو علی گرفته باشد، سر چشمه ی بقا را

برو ای گدای مسکین، در خانه ی علی زن! که نگین پادشاهی، دهد از کرَم گدا را

که نگین پادشاهی، دهد از کرَم گدا را

علی ای همای رحمت! تو چه آیتی خدا را، که به ما سوا فکندی، همه سایه هما را

در جهانی همه شور و همه شر، ها علیٌ بشرٌ، کیفَ بشر

شبروان، مستِ ولای تو علی، جان عالم به فدای تو علی، علی، علی

 

نشانه ها:

 

ترانه سرا: محمد حسین بهجت تبریزی / شهریار

ترانه خوان: محمد اصفهانی

آهنگساز: شهریار فریوسفی

تنظیم کننده موسیقی ترانه: شهریار فریوسفی

آلبوم: ماه غریبستان

زمان اجرا: 1379 هجری خورشیدی

زمینه نوشته پیوسته: