Select Page

پیشینه ی ساعت تابستانی

History of Daylight Saving Time

پیشینه ی ساعت تابستانی چیست؟

بنجمین فرانکلین نخستین کسی بود که به فکر اندوخته کردن روشنایی روز افتاد. وی در روزهایی که در قرن

18 در فرانسه می زیست، اندیشه خود را به صورت پیشنهاد به مردم پاریس عرضه کرد؛ ولی کسی آن را

نپذیرفت.

او در ژورنال پاریس برای نخستین بار در سال ۱۷۸۴ نوشت که زندگی شبانه در شهرها باعث مصرف

انرژی بیش از حد می‌شود و راه چاره را زود‌تر بیدار شدن و خوابیدن دانست.

بعدا یک حشره شناس با نام جرج ورنون هودسن در سال ۱۸۹۵ و سپس

ویلیام ویلت – بریتانیایی – در سال ۱۹۰۷ در کتاب  The Waste of Daylights  خواستار تغییر ساعت

برای فصل تابستان از طرف دولت شدند. .

در دوران جنگ جهانی اول بود که نخستین قوانین مربوط به اندوخته کردن روشنایی روز از تصویب گذشت.

انگیزه این کار کمیاب شدن مواد سوختی برای نیروگاه های برق بود. از این رو، یک ساعت وقت خواب را

جلو کشیدند تا مردم برای گردش خود بیشتر از نور روز استفاده کنند و با زودتر خوابیدن صرفه جویی در

مصرف برق انجام پذیرد.

کارت پستالی که در آن زمان جنگ جهانی اول در بین مردم پخش شده بود

نخستین کشوری که شیوه ساعت تابستانی را پذیرفت، آلمان در 1915 میلادی بود و برای نخستین بار از

سوی دولت آلمان در بحبوبه جنگ جهانی اول و برای صرفه‌جویی در روز ۳۰ آوریل سال ۱۹۱۶ به اجرا

درآمد.

سپس انگلستان و فرانسه در 1916 و

ایالات متحده امریکا در 1918 میلادی، از این شیوه صرفه جویی پیروی کردند.

گرچه آلمان در سال ۱۹۱۹ برنامه ساعت تابستانی به عنوان یک تمهید جنگی را لغو کرد، اما بریتانیا به

اجرای آن کماکان پایبند ماند. در فرانسه هم اجرای ساعت تابستانی تا سال ۱۹۲۲ ادامه یافت تا اینکه با

اعتراض کشاورزان لغو شد. در آمریکا و کانادا، ساعات تابستانی نه بصورت ملی، بلکه بصورت منطقه‌ای

اجرا می‌شد.

در آلمان، دولت نازی هیتلر در زمان جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۰ بار دیگر برنامه ساعت تابستانی را

برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی به اجرا درآورد. پس از پایان جنگ برای بازسازی کشور در سال ۱۹۴۷

مقرر شد، برنامه ساعت تابستانی به دو ساعت دگرگون گردد. هفت هفته بعد این اجرا لغو شد. با به روی کار

آمدن دولت‌های آلمان شرقی و غربی در سال ۱۹۴۹ دو کشور توافق کردند که ساعت تابستانی را اجرا نکنند.

با تحریم نفت از سوی اوپک و بحران انرژی در سال ۱۹۷۳، نخست فرانسه و سپس چند کشور دیگر اروپایی

برنامه ساعت تابستانی را به اجرا گذاردند. آلمان غربی به دلیل دامن نزدن به اختلافات با آلمان شرقی از انجام

این برنامه صرف‌نظر کرد، تا اینکه آلمان شرقی در سال ۱۹۷۹ اعلام کرد ساعت تابستانی را به اجرا

می‌گذارد و دو کشور در سال ۱۹۸۰در اقدامی مشترک به برنامه ساعت تابستانی پیوستند.

سوئيس آخرین کشور اروپایی بود که در سال ۱۹۸۱ به برنامه ساعت تابستانی پیوست.

 

در سال ۱۹۹۶ برنامه تغییر ساعت در همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا یکسان شد. همه کشورهای اروپایی

در ماه اکتبر زمان را از ساعت ۳ به ۲ یک ساعت عقب می‌کشند که به آن ساعت زمستانی گفته می‌شود و در

ماه مارس زمان را یک ساعت به جلو می‌برند.

در ایران نیز، برای نخستین بار، پیش از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، ساعت رسمی کشور به ساعت های

تابستانی و زمستانی اجرا شد. بعد از انقلاب اسلامی ایران این روند به حالت تعلیق در آمد. در زمان ریاست‌

جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۷۰ هجری ورشیدی دولت مصوبه‌ای را به تصویب رساند که طی

آن ساعت رسمی کشور هر سال در اول فروردین یک ساعت جلو کشیده شود و در ۳۱ شهریور به حالت اول

بازگردد.

 

برگرفته از:

 

1 – نوشتار:  به من بگو چرا؟ – جلد 2 – نخستین پدیده ها

نوشته: آرکدی لئوکوم 

برگردان: سید خلیل خلیلیان

2 – سایت: دویچه وله

زمینه نوشته پیوسته پیشین: