Select Page

پیشینه پیشرفت برق

(تاریخ تکامل الکتریسیته)

Historical Development of Electricity

چگونه برق / الکتریسیته پیدا شد؟

واژه الکتریسیته از واژه یونانی الکترون گرفته شده است که معنای آن کهربا است.

یونانیان در حدود 600 سال پیش از میلاد مسیح پی برده بودند که هرگاه کهربا را مالش دهند، ذرات

کوچک کاغذ یا پوشال های سبک چوب را به خود جذب کرده و به خود می گیرد.

تا سال 1672 میلادی، دانش بشر در باره الکتریسیته پیشرفتی نکرد، ولی در آن سال، اوتو فون گریگه

بار الکتریسیته قوی تری را عرضه کرد، او دست خود را در برابر گویچه گردانی از گوگرد نگه داشت و

بدین وسیله توانست بار الکتریسیته بیشتری به دست آورد.

 

در سال 1729 میلادی، استفن گری دریافت که ماده هایی مانند فلزها می توانند بار الکتریسیته را ز جایی

به جای دیگر حمل کرده و ببرند. از اینجا بود که جسم / ماده رسانا یا هادی پیدا شد.

استفن باز دریافت که برخی ماده هی دیگر مانند: شیشه، گوگرد، کهربا و موم نمی گذارند الکتریسیته از

جایی به جای دیگر بروند. اینها را نارسانا یا عایق می نامند.

گام مهم بعدی در 1733 برداشته شد، زیرا در آن سال یک فرانسوی به نام فی دریافت که الکتریسیته

دارای دو گونه بار است: بار مثبت و بار منفی.

البته اشتباه فی در این بود که می پنداشت: بار مثبت و منفی، دو گونه مختلف از الکتریسیته بشمار

می روند.

 

سرانجام، بنجمین فرانکلین آمد و کوشید که الکتریسیته را به بهترین گونه تعریف کرده و بشناساند.

به باور او هر چیزی در این جهان گونه ای جریان الکتریسیته در بر دارد. بر اثر اصطکاک و مالشی که

میان جسم ها پدید می آید، بار الکتریکی یکی از آن دو کم می شود و بر بار دیگری می افزاید.

امروزه گفته می شود که این گونه جریان، پدیده الکترون ها می باشد، الکترون های که البته بار منفی در

بر دارند.

 

نخستین جهش مهم در دانش الکتریسیته، گویا به سال 8001 میلادی پدید آمد. یعنی هنگامی که

الساندرو ولتا موفق به آفرینش / اختراع نخستین باتری در جهان گردید.

 

باتری نخستین منبع پایدار برای ایجاد الکتریسیته بود که توسط دانشمند مزبور، در اختیار بشر قرار گرفت.

از آن پس پیوسته پیدایش / کشف و آفرینش های مهمی به منظور استفاده از الکتریسیته، صورت گرفته

است.

 

زمینه نوشته پیوسته پیشین: