Select Page

گونه های ابر

Types of Clouds

چرا ابرها گوناگون هستند؟

هیچ دو ابری کاملاً شبیه هم نیستند. ابرها پیوسته تغییر شکل می دهند. اینکه چرا ابرها گوناگون هستند،

دلیلش اینست که آنها در ارتفاع های گوناگون و در درجه های مختلف هوا، درست می شوند. بنابراین، اجزایی

که ابرها را پدید می آورند، در هر ارتفاع و درجه معینی، شکل خاصی بخود می گیرد و در نتیجه ابرها را نیز

دگرگون می کنند.

 

چند گونه ابر وجود دارد؟

 

ابرها دارای انواع مختلف است که بر حسب ارتفاع آنها به ترتیب عبارتند از:

 

 

1 – ابرهای نوکتیلوسنت که به معنی شب تاب می باشند.

این ابرها مرتفع ترین ابرها هستند و ارتفاع آنها ممکن است به 48 تا 80 کیلو متر برسد.

 

2 – ابرهای ناکروس که به معنی صدفی می باشند.

ابرهای ناکروس اندکی پایین تر از ابرهای نوکتیلوسنت قرار دارند و ارتفاع آنها 20 تا 29 کیلومتر می رسد.

این ابرها بسیار رقیق و خوش رنگ هستند و تنها بعد از غروب آفتاب یا پیش ازطلوع آن به چشم می آیند.

 

3 – ابرهایی که از نظر ارتفاع در درجه سوم هستند، و با زمین 8 کیلومتر و

یا بیشتر فاصله دارند و همه از ذرات ریز یخ درست می شوند.

این ابرها سه نوع می باشند:

1-3  ابرهای سیروس که به معنی طرّه می باشند.

این ابرها رشته رشته و پَر مانند هستند.

2-3 ابرهای سیروستراتوس که به معنی طره و لایه می باشند.

این ابرها رقیق هستند و به شکل ورقه های سفیدرنگی در می آیند.

 

3 – 3  ابرهای سیروکومولوس که به معنی طرّه و پشته می باشند.

این ابرها کوچک و گردی هستند که پاره پاره در صفحه آسمان دیده می شوند و آن را به شکل خال خالی در

می آورند.

4 – ابرهای پایین تر از ابرهای سه گانه بالا که از قطره های کوچک آب شکل می گیرند.

این ابرها دو نوع می باشند:

 

 

 

1-4 ابرهای آلتوکومولوس که بلندترین این ابرها هستند و در پایین ابرهای سه گانه بالا قرار می گیرند.

این ابرها حدود 3 تا 6 کیلومتر بالای زمین قرار می گیرند و از پاره پاره های گردی درست می شود که از ابر

سیروکومولوس بزرگ تر است.

 

2-4 – ابرهای آلتوستراتوس که در همین ارتفاع 3 تا 6 کیلومتری زمین پدید می آیند.

این ابرها اغلب به صورت پرده ای خاکستری رنگ، روی آسمان را می پوشاند و از پی آن خورشید و ماه مانند نقطه ای از نور کم رنگ، به چشم می آیند.

 

5 – ابرهایی پایین تر از ابرهای دو گانه بالا شکل می گیرند. 

این ابرها دو نوع هستند:

 

1-5 ابرهای ستراتوکومولوس که حدود 5/1 کیلومتر بر فراز زمین قرار می گیرند.

2-5 ابرهای نیمبوستراتوس که در همین ارتفاع 5/1 کیلومتر بر فراز زمین  شکل می گیرند.

این ابرها ضخیم، تیره و فاقد شکل خاص بوده و باران زا می باشند.

 

6 – ابرهای ستراتوس که به معنی لایه می باشند.

این ابرها در سطحی بسیار پایین، یعنی در کمتر از 600 متر بر فراز زمین وجود دارند که از صفحه های مه

اوج گرفته، درست می شوند.

 

دو نوع ابر دیگر به نام های کومولوس و

کومولونیمبوس هم وجود دارند که مانند گل کلم، کلفت و بزرگ هستند و رعد و توفان پدید می آورند.

 

زمینه نوشته پیوسته پیشین: