Select Page

حرف زدن جانوران

 

Animal Talking

چطور جانوران با هم حرف می زنند؟

وقتی می گویند جانوران با همدیگر حرف می زنند، مقصود  آن است که آنها به وسیله

.علایم یا صداهایی، برای همدیگر پیام می فرستند 

آری، جانوران بدینگونه با یکدیگر سخن می گویند. حرف زدن آنها هرگز مانند انسان

.نیست

انسان ها به وسیله حرف زدن، منظور خود را به هم می فهمانند. ولی حتی انسان ها نیز

همیشه کلمات را بکار نمی برند. بلکه گاهی نیز از علایم و صداهایی مخصوص استفاده

می کنند. مثلاً کسی که شانه خود را بالا می اندازد، می خواهد بفهماند که نسبت به

مطلبی بی تفاوت است. سر تکان دادن و حرکت دست نیز از حرکاتی هستند که هر کدام

.برای فهماندن مطلبی بکار می آیند

.بسیاری از جانوران نیز، برای فهماندن مطالب خود، نظیر همین کارها را انجام می دهند

،هنگامی که مرغ فریاد می کشد، یا قوز می کند و قیافه وحشتزده ای بخود می گیرد 

.جوجه ها متوجه می شوند که مادرشان وجود خطری را به آنها آگاهی می دهد

 اسب با شیهه کشیدن یا با سُم کوبیدن بر زمین، اسب های دیگر را از منظور خود آگاه

.می کند

برخی از جانوران با کوچکترین حرکتی منظور جانور دیگر را درک می کنند. تنها پرش

.یک مرغ بر فراز شاخه ای کافی نیست که مرغان دیگر را به حرکت و پرواز در آورد 

ولی گاهی همین مرغ به گونه ای مخصوص از زمین به هوا برمی خیزد که مرغان دیگر

.از آن پیروی کرده، ناگهان همه به پرواز می آیند

سگ برای مخابره پیام های خود، وسایل گوناگونی بکار می برد: عوعو می کند، زوزه

می کشد، می غرد و گاهی هم ناله می کند. سگ همچنین برای فهماندن منظور خود، پا را

بلند می کند، یا دندان های خود را نشان می دهد. سگ ها خود می دانند که این علایم چه

.معناهایی دارد

جانوران تنها به وسیله صدا و علایم برای همدیگر پیام نمی فرستند. بلکه گاهی با

.استفاده از حس بویایی نیز منظور خود را عملی می کنند

سگ های گله رابطه خود را به وسیله حس بویایی حفظ می کنند. یعنی همدیگر را از راه

.بو کردن می شناسند

 

می گویند میمون از همه جانوران باهوش تر است. ولی او نیز برای حرف زدن زبانی

گویاتر از سایر جانوران ندارد. میمون ها با بکار بردن علایم و بسیاری از حرکات

چهره شان، احساس شادی یا خشم خود را به همدیگر می فهمانند. میمون هرگز نمی تواند

.مانند انسان حرف بزند و کلمات را بکار برد

بچه انسان باید حرف زدن را بتدریج بیاموزد. ولی جانوراان نیازی به آموزش ندارند و

 زبان خود را از نخستین روز بلد هستند. پس غریزه است که همه چیز را به آنها

.می آموزد

اما پرندگان آواز خواندن را باید بیاموزند. از این رو هرگاه یک طوطی را در میان چند

قناری نگاه بداریم، می بینیم که او می کوشد مانند قناری ها آواز بخواند. در این صورت

!طوطی بیچاره، بجای زبان مادری، زبان بیگانه ای را آموخته است