نبرد تمبره

Battle of Thymbra

جنگ تمبره در زمان پادشاهی کورش بزرگ چگونه روی داد؟

کرزوس در مدت چند ماه توانست با ثروت سرشار و بی حساب خود 120 هزار نفر

از پیاده نظام سنگین اسلحه مصری را اجیر کرده و وارد سپاه خود کند که با عده های

اجیر یونانی و سوارنظام لیدیایی، ارتش مهیبی در حدود 300 هزار نفر یعنی سه برابر

سپاه ایران را گرد آورده و کاملاً مجهز و مهیا سازد.

کورش (دوم) / کورش بزرگ که در نبرد نخست – پتریوم – بر ارزش سوارنظام

لیدیایی واقف شده بود و از طرفی بر تدارکات کرزوس اطلاع پیدا کرد، سوارنظام

پارس را مجهزتر کرده و بر عده ارابه های داسدار سپاه خود که راه را برای

پیشروی پیاده نظام باز می کردند، افزوده و فرماندهی آن را به آبراداتاس پادشاه شوش

سپرد. بنابراین، چون ارتش پارس دارای فرماندهی بزرگ مانند کورش بوده که به او

ایمان داشتند، امید زیادی به پیروزی پیدا نمودند.

کورش فرماندهی سواران خود را به کریسان تاس و هیستاسپ و پیادگان را به آرسام

سپرد و چون با نبوغ نظامی و اخبار واصله از گشتی ها پی برده بود که کرزوس از

برتری عده خود برای احاطه جناح های پارسی ها استفاده خواهد کرد، لذا طرح نظامی

خود را طوری ریخت که نقشه دشمن نقش بر آب شود.

جنگ در جلگه تمبره در خم رود هالیس با حمله احاطه ای سوارنظام لیدی شروع شد.

کورش توانست به کمک عده ای از ارابه های داسدار و جماز سواران جناح ارتش لیدی

را بشکافد. در این موقع آبراداتاس فرمانده کل ارابه های داسدار، دیگر درنگ را جایز

ندانسته و فریاد زد: دوستان از عقب من بیایید و بشدت به قلب سپاه لیدی که از

صف های متراکم مصریان تشکیل شده بود، حمله ور گشت و چند صف از آن ها را بهم

ریخت تا بجایی رسید که مصریان تنگ به یکدیگر چسبیده و سپرهای بزرگ خود را بهم

وصل کرده و پیشرفت امکان نداشت. متأسفانه در این موقع ارابه آبراداتاس واژگون شد

و خود او هم مردانه در زیر ضربه های مهلک مصری ها جان سپرد. چون پیاده نظام

پارسی رسید، جنگ شدید تن به تن مصری ها و پارسی ها در گرفت که به واسطه

برتری اسلحه مصری ها، پیاده نظام کورش به آهستگی شروع به عقب نشینی نمود. ولی

فرار نکرده و کمک خواستند. کورش متوجه این امر شد و با سوارنظام پارس از پشت

سر به مصری ها حمله برد و جنگ شدیدتر گشت. در این گیردار جنگ، یکی از پیادگان

مصری که به زیر اسب کورش افتاده بود، نیزه خود را به شکم اسب فرو برد و کورش

از پشت اسب سقوط کرد. ولی افراد پارسی که او را از جان و دل دوست می داشتند،

نگذاشتند صدمه ای بر وی وارد شود. بالاخره مصری ها در محاصره قرار گرفتند و

کورش به ایشان تکلیف تسلیم نمود.

 

زمینه نوشته پیوسته پیشین:

زمینه نوشته پیوسته: