Select Page

کرُم

Chromium

ساختار اتمی:

شمار پروتون: 24

شمار نوترون: 28

شمار مدار: 4

شمار الکترون: 24

آرایش الکترون ها: 2، 8، 13، 1

عدد اتمی: 24

جرم اتمی: 99/51

 

ویژگی ها:

 

شکل طبیعی: کرُم را هرگز نمی توان به شکل یک فلز در طبیعت پیدا کرد و معمولاً در

مقداری از ماده های معدنی که رنگ روشن دارند، دیده می شود یا بلکه آن را تنها از

یک کانی / سنگ معدن می توان استخراج کرد.

این سنگ معدنی / کانی سنگین و سیاه به نام کرومیت می باشد.

بزرگترین ذخیره ی کرومیت در افریقای جنوبی، رودزیا، روسیه و فیلیپین یافت می شود.

نامگذاری: نام کُرم از واژه ی یونانی Chroma به معنای رنگ گرفته شده است.

نوشتن شیمیایی: Cr

حالت فیزیکی: جامد

نقطه ذوب: 1907 درجه سانتیگراد

نقطه جوش: 2671 درجه سانتیگراد

چگالی:  19/7 گرم بر سانتی متر مکعب

رنگ: کرُم به رنگ سفید نقره ای است. کُرُم به آسانی در برابر هوا تغییر رنگ نمی دهد

و هنگامی که صیقل داده شود، برّاق می شود.

سختی: کُرُم فلزی سخت و شکننده است. کرُم در برابر خوردگی بسیار مقاوم است.

جلا: درخشان / براق

 

بهره گیری:

 

ورقه های کُرُم و آب کُرُم معمولاً برای مقاومت بیشتر در مقابل زنگ دیگر فلزها به کار

می رود. از این رو، به عنوان روکش درخشانی  برای سپر خودروها و جلا دادن و

درخشنده کردن رویه ی چیزهای فلزی دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. اما در واقع،

مهمترین مورد مصرف کرُم برای آلیاژهای فولادی است. افزودن مقدار کمی کرُم به فولاد

سبب می شود که فولاد در برابر فشار، قوی تر و سخت تر، و در برابر خوردگی مقاوم تر

شود.  از این رو،  بخش اساسی فولاد ضد زنگ است و برای فراهم کردن فولادهای آن در

کارخانه های ذوب آهن کاربرد دارد.

 کُرُم و نیکل با یکدیگر آلیاژ بسیار مهمی را فراهم می کنند که مورد استفاده ی صنعتی

بسیار دارند.

کرُم رسانای بسیار ضعیف برق و گرما می باشد.

 

فلز کرُم پوشش شفاف و درخشانی بر روی لوازم فلزی درست می کند. این پوشش با آب

دادن فلز با کرُم انجام می گیرد.

صفحه های آب کرُم داده شده، نخست برای زیباسازی و نگهداری از ساعت های مچی،

جواهرها و اسباب منزل به کار می رفت.

 

سازندگان موتورسیکلت ها، از سال 1925 از روکش کرُم برای سپرها و زیباتر ساختن

موتورها استفاده کردند.

 

صنعت خودرو سازی، بزرگترین مصرف کننده ی روکش کرُم بوده است.

بخش های گوناگون خودروها، مانند دنده و سپر را روکش کرُم می دهند تا در برابر

اصطکاک و خوردگی مقاومت داشته باشند. چنین بخش هایی که آغشته به روکش کرُم

هستند، نیازی به روغنکاری ندارند و بدون هیچ مشکلی خودرو را به حرکت وامی دارند.

از کرُم برای دبّاغی چرم ها و رنگ کردن پارچه ها نیز استفاده می کنند.

در نقاشی ها از بسیاری رنگ های شفاف کرُم بهره می گیرند. بنابراین، مشاهده می شود

که کرُم یکی از با استفاده ترین فلزها برای انسان است.