Select Page

فراهم ساختن آتش

Making of Fire

(Fire Making)

چطور آتش فراهم می شود؟

بطوری که دانسته شده، برای پدیداری آتش نیاز به سه چیز است: ماده سوختنی /

سوخت، گرمای بسنده / کافی و اکسیژن / هوا 

حال برای افروختن آتش، سوخت باید آن اندازه گرم شود تا به دمای سوختن / دمای

احتراق برسد و به سرعت با اکسیژن ترکیب شود.

بنابراین برای فراهم ساختن آتش:

1 –  برای گرم کردن ماده های سوختنی که به آسانی آتش نمی گیرند، ماده هایی به کار

برده می شوند که دمای سوختن آنها پایین است و زود آتش می گیرند.

از این رو، برای افروختن آتش، ماده هایی چون کاغذ و تراشه ی چوب – آتشگیرانه

 را که زود آتش می گیرند، باید در زیر گذاشته شوند و تکه های بزرگ چوب را، که باید

بیشتر گرم شوند تا به دمای سوختن خود برسند، بر روی آنها قرار داده شوند. سپس

سوخت با دمای احتراق بالاتر – مانند زغال سنگ – در آن آتش قرار گیرد.

به این ترتیب، گرمای به دست آمده از سوختن کاغذ به چوب می رسد و آن را

می سوزاند، سپس گرمای به دست آمده از سوختن چوب، زغال سنگ را چندان گرم

می کند که شروع به سوختن کند.

2 – برای گرم کردن بعضی از ماده های سوختنی / سوخت ها، از جریان برق /

الکتریسیته استفاده می شود. مانند اینکه در موتور خودرو ها و هواپیماها، جریان

الکتریسیته جرقه هایی پدید می آورد که بخار بنزین را آتش می زند.

پس از گرم شدن ماده سوختنی، باید اکسیژن کافی باشد تا آن ماده آتش بگیرد و شروع به

سوختن کند. هنگامی که آتش افروخته شود، برای اینکه سوختن ادامه یابد، پیوسته باید

اکسیژن به آن برسد.

 

 پیشینه فراهم ساختن آتش چیست؟

انسان نخستین برای پختن غذا و گرم نگه داشتن خود، نیاز به افروختن آتش پیدا کرد.

در زمان های گذشته و پیش از پدید آوردن کبریت، فراهم ساختن آتش کاری دشوار بود،

زیرا ماده سوختنی را باید به اندازه ای گرم می کردند که شروع به سوختن کند.

انسان های غارنشین ما قبل تاریخ، با سنگ چخماق جرقه ای پدید می آوردند و امیدشان

این بود که با آن برگ های خشک را آتش بزنند.

رومیان، صدها هزار سال پس از انسان های غارنشین، هنوز در این باره پیشرفت

چشمگیری نکرده بودند. آنان نیز دو سنگ چخماق را بر روی هم می کشیدند و آتشی بر

سر چوبی کوچک که با گوگرد آغشته بود، روشن می کردند.

در سده های میانه / قرون وسطا نیز جرقه را به وسیله ی سنگ چخماق پدید می آوردند

و با آن آتشگیرانه ای مانند قارچ یا جلبک های خشک و یا کهنه ای نیم سوخته را آتش

می زدند.

به این ترتیب، مردم پیشین برای فراهم کردن آتش از آتشگیرانه، سنگ چخماق و فولاد

استفاده می کردند.

نخست قدری آتشگیرانه بر روی زمین می گذاشتند. سپس سنگ چخماق را چندان بر

فولادی می کشیدند تا جرقه ای پدید آید و آتشگیرانه را آتش بزند.

بعدها شیمیدانان پی بردند که با مخلوط کردن بعضی از ماده ها می توانند گرمای به دست

آورند. پس به فکر افتادند که راهی آسان، سریع و ایمن برای فراهم کردن آتش بیابند.

از این رو، حدود 170 سال پیش نخستین کبریت ساخته و پدید آورده شد. اما امروزه،

به آسانی می توان با یاری کبریت یا جریان برق / الکتریسیته و مقداری آتشگیرانه،  

آتش فراهم کرد.