Select Page

نیکل

Nickel

ساختار اتمی:

شمار پروتون: 28

شمار نوترون: 31

عدد جرمی: 59

شمار مدارها: 4

شمار الکترون ها: 28

آرایش الکترون ها: 2، 8، 16، 2

عدد اتمی: 28

جرم اتمی: 693/58

 

ویژگی ها:

شکل طبیعی: سنگ معدن مهم نیکل که در استخراج نیکل از آن استفاده می گردد،

پنتلاندیت نام دارد که ترکیب سولفید آهن و نیکل است.

نامگذاری: کانی مخصوصی که به‌ ظاهر شبیه مس بود و برای معدن داران آلمانی بسیار

معروف بود، برای سبز کردن شیشه به‌کار می‌رفت. اما کوشش‌های مداوم برای جدا کردن

مس از آن ناموفق ماند و گمان می‌رفت که شیطان آزادانه این کانی را رنگ کرده است تا

معدن ‌داران را گول بزند. بنابراین آن را Kupfer nickel نامیدند. در آلمانی نیکل یعنی

شیطان‌پست. در سال ۱۷۵۱ کرونشتد سوئدی این کانی را آزمایش کرد – امروزه این کانی

را نیکولیت می‌نامند – و موفق شد یک اکسید فلزی سبز از این کانی تهیه کند و از احیای

این اکسید فلز سفیدرنگ به‌دست‌آورد. او این فلز را نیکل نامید.

نوشتن شیمیایی: Ni

حالت فیزیکی: جامد

نقطه گدازش / نقطه ذوب: 1455 درجه سانتیگراد

نقطه جوش: 2730 درجه سانتیگراد

چگالی: 908/8 گرم بر سانتیمتر مکعب

رنگ: سفید نقره ای

آلیاژها: آلیاژهای بسیاری از نیکل تهیه می گردد.

 

بهره گیری:

نیکل که مصارف صنعتی بسیاری چون آبکاری و فراهم کردن فولادهای ضد زنگ دارد.

آلیاژ مس و نیکل معمولاً برای ضرب سکه های پول سفید به کار برده می شود.

 

یکی از آلیاژهای مهم نیکل با کُرُم است که برای تهیه ی سیم های بخاری برقی به کار

برده می شود. از همین آلیاژ است که برای ساختن بخش هایی از موتور جت که بایستی

گرمای زیادی را تحمل کنند، به کار برده می شود.